Totoong may nga taong mapagmataas, mga suplado at mapanghamak. Mga taong gusto mong sugatan ang mukha at nang magkaroon naman ng konting hiya. Naku, wag lang ipahintulot na magkrus muli ang aming mga landas at baka may umuwing duguan. Babalatan ko na sila ng buhay, ibababad sa asin, at iiihaw ko sa mga nagiinit na bato. Kakalbuhin ko silang parang mga suso at sisiguraduhin kong wala akong ititirang kahit isang hiblang buhok. Bubunutin ko kahit ang mga buhok nila sa ilong. Ilulubog ko sila sa kumukulong tubig na parang mga manok at gigilitan ko ang kanilang mga leeg. Ihahain ko sila na parang mga pinaupong manok. Tatanggalin ko ang kanilang mga kuko sa paa at pagpupupukpukin ko ng martilyo. Ipapako ko sa mga noo nila ang mga kuko nila sa kamay at at ipapasok ko sa mga butas ng puwet nila ang tig-iisang dakot ng buto ng munggo. Puputulin ko ang kanilang paa at pagbubuhulin ko ang kanilang mga kamay. Sasabitan ko ng mabigat na bagay ang kanilang mga dila at tatahiin ko ang kanilang mga mata. Papasuin ko sila ng mainit na bakal sa…oops.. napapasarap ako…

         Pero isa pa talaga at gagapang silang parang mga linta pauwi. Uuwi silang bitbit ang mga ulo nila…